25 Ağustos 2011 Perşembe

özlem ft. ütopya

seni özlemeyi en çok ben bilirim, hiç yakınmadım seni özlemekten.


dün söyledim sana '' çok özledim.. '' her fırsatta herkese söylüyorum bunu. seni özlediğimi unutmaktan korkuyorum gün içinde. seni özlemekten içim parçalandı, yaralandı. ama ben seni özlediğimi hep hatırlayarak o yaranın kabuk bağlamasına engel oldum. acıtıyorum, canımı yakıyorum. seni o kadar çok özlüyorum ki, senin beni özlemene gerek kalmıyo. ben özlerim ikimizin yerine..
seni neden çok özlüyorum biliyo musun, seni özlemekten başka yapabileceğim bişi yok çünkü. yanında olsam bile özlüyorum seni. yanından ayrılmak istemiyorum. senin şehrinde olmak istiyorum hep.
bizim şehrimizde, izmirde, yanındaki başkalarından kıskanıyorum seni. ya da senin şehrindekilerden kıskanıyorum. onlar özlemesinler seni, sadece ben özliyim. onlar gözlemesin yolunu, onlar seninle birlikte olmak için gün saymasınlar, seninle ilgili plan yapmasınlar.başkalarının albümünde hiç fotoğrafın olmasın. sadece benim ol.
bu kadar bencil bi insanım işte ben. küçüklükten gelme bişey. ama çocuklarımız olursa onların kıskanç olmalarını engelliycem ben. sen de onlara bi sorun olduğunda konuşarak çözmeyi öğreticeksin. susmanın ya da sorunu ortaya koymamanın bi çözüm olmadığını göstericeksin onlara. biliyorum çok iyi bi baba olucaksın sen. çocukları çok sevdiğini de biliyorum. evet evet süper bi baba olucaksın.
çocuklarımızın saçları sana benzese mesela. sarışınlığını da benden alsalar çok güzelli çocuklarımız olmaz mı ? kız olursa biraz miyon olsun, ama erkek olursa sen gibi upuzun olsun.
mesela evlenince ortak facebook hesabı almak yerine, kapatsak bütün hesapları ? sanal bi hayat olmasa reel hayatımızın içinde ? çocuklarımızı bilgisayarla değil, bahçedeki oyunlarımızla büyütsek ? olmaz mı ?
kendi evimiz olsa, birlikte yemek yapsak. bizim mutfağımız, bizim koltuğumuz, bizim televizyonumuz olsa. istediğimiz her şeyin en güzelini alsak. öğrenci evindeki eşyalarımızdan bi kaç tane olsa da bu güzel günleri hatırlasak. minik bi balkonumuz olsa, bi koltuk bi de sehpamız. sehpada bi tane çicek. orada otursak sabaha kadar birlikte, denizi izlesek. sarılsam sana, koklasam boynunu, öpsem. sen yanımda devleşirken dünya küçülse benim gözümde. sadece senin varlığını hissetsem. sadece kalbimin senin için atışını duysam..

bunların hepsi ütopya benim için.. hayal ettiklerimiz hayalet olmasa keşke.

bu yazımı sana ithaf ediyorum çocuk. özledim seni..

7 yorum:

  1. aradığın sanırım insanların veremediği veya verme yeteneğinden yoksun olduğu "karşılık" oluyor ki sana hayatta başarılar diliyoruz :)

    YanıtlaSil
  2. evet tam da ondan ! teşekürler :)

    YanıtlaSil
  3. Kaç, hiç değilse ızdırabından kaçarsın :)

    YanıtlaSil
  4. geri bildirim dilerim blogunda

    YanıtlaSil

buyur beyim